شاتوت نشانه بود

نبود؟

دیگر حنای من به قدر یک دانه ی شاتوت...

بی دلیل نبود

که بیگاه

رنگ از روی ماه پریده بود

نه

شاتوت دیگر نشانه نبود

شفاعت پنهان تو از آن من

افراط دیگریست

ارتباط شکاف پیشانی با تاب هلال

و لکنت گوزن بربیشه ی ربط

گیرم که تیر می کشد

گیرم که در ضخامت رانش تیری نشسته است

نه!

این ربط دیگریست

که در مهره های مار

بوی گردن حوا تیغ می کشد

بوی لوندی عسل

بوی کندی کافور

بوی شک!

امروز عصیان کبوتران ست

سربه شیشه و بال بر طاق...

و دست های عاصی من

هر ظرف مبهمی را...

ساق های نفس بریده به اعتصابند

و ذهن حواس من

مدهوش تناقض آرا 

می دانی !

کبوتران همه غرق شده اند

تنها

من حواسم نیست

عنکبوت گفت : زودتر برو٬من سیرم.

سنجاقک گفت : نمی توانم . پاهایم به تارهای تو چسبیده اند!

و از روی شانه های من

خط فاصله را

به افق پیوند بزن

من از نوسان این عرض جغرافیایی

به سرگیجه افتاده ام

من خواب شانه های توام

رد تو را به روی می کشم

لحن تو را به دوش...